bu kız ;

bu kız ;
topukluda 36, klasik ayakkabıda 37 giyen ,
36 bucuklu ayakkabı numarasından muzdarip bir kız
dır,,

28 Eylül 2012 Cuma

lastik mi papuçlar..

yıllar geçmiş ve gelmişiz 2012 ye hala sobada yemek pişiyor seradan domates fasulye toplanıyor cevizler olmuş toplanmış haliyle kurutulmaya bırakılıyor..  iki de lastik papuc var bir kütüğün üstünde ayrı düşmüş birbirine bakıyor..

gölcükte bir köye çıktık bu seferde pek hoş detaylar, çok renkli dokular, sıcak sıcak insanlar tanıdık. tarih kokan evlere daldık.. bu yıl bir ders aldık ki başlara bela evlere şenlik:)



köy köy gezindik tozunduk rölövesi ölçüsü alınacak ev aradık durduk. kimisi hisseli cıktı sahibi almanyalara kaçtı.. kimisinde deli kadın yaşardı kızları kocaya kaçtı..(üstteki 3 katlı evin kızları evet)
kimisinin penceresi yok kalbi kırık kimsinin kapısı kapanmış asla açılmayacak.
hepsi yeniliklere kapatmış kendini. sanki biz gelmeden anlamışlar gibi.. restorasyon değil amacımız proje yanlızca not desekde dinletemedik sokaklara bahçelere.. ama yılmadık dolandık durduk. o mu olsun bu mu olsun kapı kapı gezerken ne yaşanmışlıklara dokunduk kimbilir..  derken yolumuzuma bir harabe çıktı..

 o harabenin konuşan bir yüreği bir tavanı vardı. eski görkemini gençliğini güzelliğini o salınıp duran işveli kız hallerini anlatan bir yapısı vardı. belki bir aşkı vardı... şimdi yalnız tek başına ve  yaşlanmış. ama yüreğinde değişmemiş aynı güzellik. 


derken bir de ne görelim hayatları yaşayışları bakış açılarıyla o köyü temsil eden bir aile ve onların lezziz gözleme evinin afişi..  gördük geçtik tabii :) hiç aklımıza gelmedi köy küçük birkaç adımlama sonrasında önünden geçecegiz ve gözlemeleri yapan ellerin sahibi bizi çağıracak..



  sarmaşık gözleme evi :) tarihi eser kıvamında bir ev hatta tescilli. her yanı sarmaşıklar şarmış içinde 6 kişil bir ailenin 3 ferdi yaşıyor. diğer 3 ü evli barklı.. evin bir oglu var lise cocugu, geçerken bizimle muhabbet eden babasının başını kaşıyıp karıştırıp geçiyor. laf arasında babasının 'ben cocuklarımla arkadas gibiyim' cümlesini ıspatlar gibi hal hatır sorup geçiyor:) ne güzel.. saygı da göreceli sevgi de herkes birbaşka. bu ev onların hem barınağı hem ekmek kapıları olmuş evin arkasında doğal domateslerin fasulyelerin ıspanagın patatesin yetiştiği birde seraları var. gözlemenın yanına doğranan domateslerde daha dalından yeni kopmuş mis gibi kokuluydu. :) hani olurda yolunuz gölcük saraylı köyüne düşerse diye söylüyorum.. ;) aklımızda fikrimizde bulunsun bir kenarda köşede..

dip fotografımı da koyup gideyim birkaç ahbap edindim kendime bag bahce gezerken : bu köyün delikanlısı, delikanlının karısı, baldızı.. :)






                                                                                        esenlikle kalalım..



2 yorum:

  1. merhaba sizi izlemeye aldım...
    blogunuz çok güzel...
    fotğrafları çok beğendim...
    özellikle korkuluklar süpermiş ya bayıldım :))

    sizde beni izlemeye alırsanız seviniirm...
    sevgiler...

    YanıtlaSil