bu kız ;

bu kız ;
topukluda 36, klasik ayakkabıda 37 giyen ,
36 bucuklu ayakkabı numarasından muzdarip bir kız
dır,,

23 Nisan 2013 Salı

benim 23 nisanım! neş'e dolu bir insanım! :p


23 nisan müsamerelerinde çoçukları orda burda kovalayıp köşe bucak kıstırıp yanaklarını mıncırıp gözlerinden öpmeye başladığıma göre artık bende büyüdüm demektir :)  
ama hala o kostumlere o oyunlara o siirlere o heyecana özenmiyor değilim hem özeniyorum hemde özlüyorummm:)


bizim neslimiz bu kadar şanslı degildi:(  mesela havalar o kadar kötü gitti ama bugün güneşli:) bizim zamanımızda hep güneşli giderdi o gün yagmur yağardı,, bahceden kacardık tıklım tıkış konferans salonuna :( annemleri de göremezdim o kalabalıkta.

bi ara babamı görüp pozumu vermişim ama evet :)

asla şiir okuyamazdım mesela :) çünkü anaokulundayken tiyatrodaki repliklerimi unuturum dye cok korkmustum ama oyunu başarıyla atlattıp sıra benim şiir okuma sırama geldiğinde bütün şiiri unutmuştum =( koskaca kültür merkezinin sahnesinde ben sağ tarafımda sunucu bir amcamız (neden o sundu hala anlamıyorum)  önümde birsürü insan kameralar fotograf makinaları :O ellerimi birbirine kavusturdum ve başladım şiirime... bir küçük karınca tırmanıyorduuu yağmur yağdıı aşağıya kaydııı..
bu kadar bugünde bu kadarını hatırlıyorum bundan 15 yıl öncede bu kadarını hatırlayabildim :D kalakalmıştım sahnede :D sunucu amcam o kadar yardım etti ama banamısın demedim:) 
baya baya unutmuştum şiirimi. işte o sunucu amcam ve ben <3


birde cayda çıra oynamıştık ayy =) provalarda benim elimde kitap olurdu kına tepsisi yerine rahat rahat döndürürdüm şişko gelinin  başında =D ama programda resmen gercek kına tepsisi yapmışlar az kalsın düşürecektim birde :/ yazık değilmi el kadar çocuğa :o

bir de sen gelin olcaksın ben gelin olacagım kavgası çıkmış bizim kızların arasında :D ben o zamanlar depresyondaydım bir ''kardeşim'' olmuştu! daha büyük dertlerim vardı yani kızlar :(  o yüzden okulumu bile bırakmışım . ki bu kavgalardan haberim yoktu. ama o tombikkız çok ağladığı için hocalar ona vermiş gelin rolünü dedikodusu hala daha anaokulu arkadaslarımla görüştükce aramızda döner :D sanki ne! .  oturdu durdu orda . sen misin çirkeflik yapan öyle otur işte . biz oynadık valla :) atabarı bile yaptık hah! ! :D

  

 
işte insan yaşlanınca haliyle eski anılara dalıp gidiyor =)  şimdi ben bu postu hazırlarken mahallemde ki çocuklar da müsamerelerinden yeni döndüler kostumlerini çıkartmamak için savaş veriyorlar anneleriyle :D ay pişeceksiniz yavrum o naylonların içinde :)
işte onlardan biri de benim efem:) kuzenimcanımciğerim


bir postun daha sonuda gelmişken momijilere duyduğum deli sevgimden de bahsedeyim :) hala kendi momijim yok bu resimdeki işte ben anaokulundayken hayatımı zindana ceviren kıskanclıktan okul bıraktıran anamı babamı paylaştığım  kardeşimin momijisi!!! o da benimle bunu paylaşıyor sağolsun:) ya hep benim begendiğim momijiler anında tükeniveriyor bir daha ki ayı beklemekten gına geldi. bende kendi capında bir koleksiyonerim:) silgi ve bardak altlığı koleksiyonum var <3 ama bir   gün bende  gercek bir momiji koleksiyoncusu olacagım :D 

ne çok konuştum :) 
23 nisan! neşe doluyor insan :)
 umarım birgün kendi çocugumunda 23 nisan siirini okurken unuttuguna şahit olurum da şen kahkalarla alkışlarım onu <3

 atamızın bize armağanı ulusal egemenlik ve çocuk bayramımız kutlu olsun!


 esenlikler mutlu bayramlar dilerim efendim,,

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder