28 Nisan 2014 Pazartesi

#1hastalik....



blog dünyası ile ilk tanıştığım zamanlarda beni en çok etkileyen samimiyetti.
insan neyi yazar ki
neyi paylaşmak ister
nedir anlatmaya çalıştığı.
acısını tatlısını sevincini hüzünü
kimi zaman sessizliğini
kimi zaman çaresizliğini
öfkesini
kabuslarını
hırslarını
kimisinde en duygusal anlarını.

burada insan birçok kişiyle tanışıyor. bir çok kişinin sevincine ortak oluyor. birçoğunun hazırladığı enterasan postlarda ekran başında gülmekten kırılıyor. kimi zaman insanların neler yapabildiklerine şaşırıyor. bende yapabilirim düşlerine kapılıyor.
Kimi ise yazdıklarıyla , paylaştıklarıyla klavyesinin başına geçtiğinde, belki birçoğumuzu ağlatıyor.

işte benim dayanamadığım bir blog var ki gerçekten her yayınladığı her postta insanı amansız duygulara boğuyor.
öyle ki bazen dayanamıyorum yaşadıklarına. 
o bir anne .
ardında onu cok seven bir eşi ve çocukları olan bir anne. 
bilinçli bir anne. ve malesef ki ülkemizde ve dünyada çok yakınen bildiğimiz duydugumuz gördüğümüz  ve birçoğumuzun yaşama riskinin epey yüksek olduğu bir mücadele içinde.
kanser.
kendisi daha 21 haftalık hamile iken meme kanseri ile yüzleşiyor.
karşı karşıya kaldığı durumu kelimelerle tarif etmek imkansız ve elbet anlamsız.
yaşamadan bilmiyoruz
yaşanıyor ama farketmiyoruz

şimdi onun bütün yaşadıklarını en ince ayrıntısıyla bütün detayları aktardığı bir blogu var.
instagram hesabı var.
var ki bilinçlenelim.
başlattığı kampanyalar, duyurmaya çalıştığı sesi var.
ve ona destek çıkan yanında olan takipçileri.
#1hastalik3melek

teknolojinin tıbbın iletişimin bu kadar geliştiği ve gelişmeye de hızla devam ettiği bu zamanımızda
çok daha yetişkin çok daha bilinçli çok daha bilgili ve farkındalığı kuvvetli kişiler olmak ve öyle çocuklar
öyle nesiller yetiştirmek zorundayız.
bilmek bildirmek destek olmak hepimizin borcu.
hastalıkta ve sağlıkta.

''erken teşhis hayat kurtarır,
moral seni hayatta tutar,

Bunu atlatan bu şavaştan galip çıkan bir çok kadın gibi bende Nuray hanımın ve birçoğunun bu mücadeleden sağlıkla çıkacağına inanıyorum. Rabbim yardımcısı olsun.

'' kanserden korkma, geç kalmaktan kork! - bu hastalık başınıza çorap örmeden kontrollerinizi yaptırın!''


zira öteki türlüsü çok can yakıyor. tıpkı canımın canından bir parçasını hiç tanıyamayışım gibi....

#1hastalik3melek









15 Nisan 2014 Salı

çiçeğiydi çikolatasıydı ; kahvesiydi şerbetiydi,,




uzun mu uzun up uzun bir post ile karşınızdayım.
Nasıl bir hayat koşuşturmacası telaşesi içine düştüm anlatamam
Hani 2014 bana güzel geldi demiştim ya
yine tüm hızıyla devam ediyor işte.
güzelliklerine de getirdiklerine de şükrediyorum..
:*


Geçende bi yazımda bi olayın girişinden bahsedip devamını getirememiştim ya -- burada :) İşte şimdi başlıyorum onu anlatmaya :)

Efendim bu olay bi yüzük operasyonudur. 
Bu tip olaylarda genelde bi kız tarafı bi erkek tarafı olur.
Perşembe akşamından kız istenir, o haftanın pazarında veya bir sonra ki perşembe söz merasimi olur. Bizde kız almak aslında epey zordur, hem her işi ağırdan almayı seven , hemde nazlı mı nazlı bi milletiz Burdur halkı olarak. erkek tarafı önce bi tanışmaya gelir. Sonra bi niyet belli edilir. Sonra kız istemeye gelinir. Sonra ek kahvesi içilmeye gelinir. En son kız verilir ve o gün söz kesilir.
 ama bende hepsi hemencik bi günde olup bitti. dejenere olmuşuz demekki.


İlk önce bugünün sabahından başlayacak olursak,

erkenlerden uyandık Burdurdan İstanbuldan akrabalarımız sabah erkenden gelmeye başladılar . Biz o günün menüsü için geleneksel 'baklava sarma su böreği' üçlüsünü liste başına yazdık. Akabinde kurabiyeler cupcake'ler tahinli muzlu krep rulosu diye liste devam etti.
bu liste devam ederken söz sabahı gelen bütün gelinlerimiz elleri dolu dolu ikramlarla geldi <3
hala düşündükçe duygulanıyorum. Bizde gelinler sevilirde o gün hepsini apayrı bi sevdim :*


sonracığıma sözlenecek olmama hala inanamayan komşularımız koşup geldiler çeşit çeşit ikramlar getirdiler.
velhasılı kelam gün pek güzel başladı hazırlıklar telaşeler derken birden akşam oluverdi.
akşam üzeri yemek için evimize yakın bir restoranla anlaştık. ev ahalisi olarak gruplara bölündük parça parça yemeğini yiyip gelen giyinip kuşanmaya başladı :)
***

Bugün aile büyüklerimizin hepsi dedelerim amcalarım yanımdaydı . Daha önce de şuradaki yazımda  dedemin rahatsızlığından bahsetmiştim. işte o sebeple  maalesef odasından çıkamadı..
 beni önce annemin babası olan dedeciğimden istemişler . ay o da hemen vermiş. ilk göz ağrısıyım ben ya ilk torunum! bi taneyim! 22yılımı onlara adadım hemen verilir mi ya insan derki bugün gidin yarın gelin yarın gidin ertesi gün bir daha gelin. gelin gidin gelin gidin. :D erkek tarafımızda kız istemeye o kadar kalabalık gelip bizi memnun etmişlerdi ki dedemler de yormak istememişmişlermiş.
kabul etmiyorum dedeciğim sizi affetmiciimm.
Uzun lafın kısası bizden 30 küsür kişi onlardan 30 küsür kişi derken 60 kişiyi aşkın misafirimiz olunca erkekler ve bayanlar olarak iki salona dağıldık. Bu sebeple ben beni istediklerine şahit olamadım. Dedeminde beni nasıl verdiğini göremedim haliyle ben olsam veremezdi belki :P
şaka şaka bıkmışlar benden. -.-
neyse bi dedemden aldılar diğer dedem vermez belki ümidi ile onun yanına çıktık. sadece büyükler ve biz.
oyy ellerinden öperim nasıl zor bi durum onun durumu. neyse sadede geleyim o da verdi beni . beni beni bihterini.



***
ve neticede
...geldik kahvelere..

bu aşamada aklımda milyon tane korku vardı ama en büyük bir tane  korkum vardı ki  hala atlattığımı düşündükçe şükrederim:)

acaba hangi büyükten başlasam
allahım nolur düşmeden dağıtabileyim
dur sağdakinden başlıyım ben ya
allahım nolur düşmeden dağıtabileyim
ama şurada bi dedemiz var en büyük o sanırım
allahım nolur düşmeden dağıtabileyim
amaan yanlış kişiden başlasam da olur nolcak
allahım nolur düşmeden dağıtabileyim
dedemizden başlasam sağa doğru devam etsem arkamda bi kaç büyük daha kalacak
sola devam etsem orda da vardı büyükler sanki
hay allah allahım inşallah düşmem ya.

en nihayetinde görev başarıyla tamamlandı!
mission completed!

***-***

Bu aşağıda görmüş olduklarımız ise Söz Hediyelerimiz :)

eskiden sözlerde dağıtılması adet olan söz mendilerimize ismimizin başharflerini işlettik . Erkek için genelde çorap dağıtabiliyor bizde yine anısı kalsın diye damatlıklı anahtarlıkları tercih ettik . Söz kurabiyeleri de artık vazgeçilmezler arasında :) üzerinde ismimizin yazdığı sade ve zarif kurabiyeleri de tam istediğim gibi yapan derya ablacığıma da hem kurabiyeler hemde söz sabahı gelip her işin ucundan tuttuğu için milyon kez teşekkür ederimm :*


ay ne çok konuştum birazda sizleri artık fotoğraflarla başbaşa birakmadan önce son söyleyeceklerimide söyleyeyim ; söz mendil etiketlerimizi çiftli yaptık etiketin altından çıkan kağıtlara da o gününde önemine binaen dualar yazdık. okundukça amin denilsin diye.. Veeee tabi ki gelelim gecemizin en güzel detayınaaa <3

Söz çiçeklerim ve çikolatalarım çiçeğimin vazosu ya çikolatalarımın gondolları hepsine ayrı ayrı mest oldummm aşık oldum <3 şimdi sizi onlarla başbaşa bırakıyorummm :*












Birde Osmanlı zamanında söz kız isteme gibi olaylarda kahvelerden ve yüzüklerden sonra şerbet dağıtılırmış.
Söz şerbeti
Gül reçeli ile yapılan bir tarif bu. O akşamda öyle iyi geldi ki serin serin.
ağzımızın tadı hiç bozulmasın diye bizde söz şerbeti adetlerine uyduk 
kadehlerimizi de gecemize uygun bir şekilde süsledik :)




Sonra yine ilk göz ağrımız ilk gelinlerimizden yengeciğim ve amcacığım  o akşam için o da bana sürpriz olsun diye bize özel söz kurabiyeleri hazırlatmış. onun benden benimde ondan haberim yoktu :) bana çok şık bir sürpriz oldu.


çikolatalarımda çok sevimli değil mi :) :* onlarda buradann ---> mine'nin dünyası







herkes ermiş muradına biz çıkalım kerevetine .. daha yazılacak çizilecek söylenecek öyle çok şey var ki
o kadar çok konum
o kadar çok cevabım
o kadar çok anlatmak istediğim
bağırmak istediğim
susmak istediğim
şeyler var ki

Hayat kısa her şeyin her yaşın her anın tadını çıkarmak lazım. 
Hazır tozpembeyken herşey inşallah hep öyle kalır.

ama hayat tozpembe değilmiş herkes öyle diyor bakalım inşallah sarı olur :D
sarıyı severim
sarı olsun sarı



bu postunda sonuna geldim nihayetinde :) o kadar geç yazdım şu yazıyı öyle ki yarına nişan kıyafeti provam var :D inşallah bi 3 yıl kadar sonra da onun detaylarını yazarım hanımefendilerim beyfendilerim
blogseverlerim


hepinize esenlikler diler dualarınızı beklerim :*





bebeklerim için ''iyi ki''lerim.. #vol1

    başlık sanki biraz romantik oldu ama konu aslında pek öyle sayılmaz :) bebeklerim zaten benim         iyikilerim de ben burada onlar...