7 Şubat 2017 Salı

'hiç bir şey' anlatamadığım bir post



ben bu satırları yazarken acaba kaç kez klavye başından kalkacağım hatta klavyemin başına oturabilecek miyim  bilemiyorum ama en azından bilgisayarımı açabildim bloguma girebildim bu da bişey -.-
40 gün sonra...
evet bırakın klavye başından kalkmayı toptan bilgisayarın başından kalktım hatta evden gittim bi ay boyunca da gelmedim
sonra tekrar geldim tekrar gittim yılbaşı geldi geçti yarı yıl tatili oldu annemler geldiler gittiler...
derken saat 10 sularıylı bebeklerimi uyuttum , soğumayı bekleyen kaynar süte küçük serçe parmağımı batırdım ve gururla mayaladım inşallah sabaha yoğurt olursun sevimli sey diyerek onun adına dua ettim ve oradan uzaklaştım , laptop u kaptığım gibi yatağıma uzandım ve o sütlü küçük serçe parmağımı bu kez de klavyeyle buluşturdum ..
...
her ay ikizlerimle yaşadığım olayları satırlara dökeyim derken 8 aylık olmuşuz bile, şu an bu post'a eklediğim fotoğraftaki ayakkabılara bakıyorum da hayret ediyorum , sonra bakmaya devam ediyorum  ve bakıyorum epey bi müddet yazmak istiyor ama hala boş boş bakıyorum ve diyorum keşke şu postuma bi başlık atsaymışım da neyden bahsedeceğimi bari hatırlasaymışım...

rabbim her isteyene hatta istemeyene de evlat kokusunu tattırsın , onları kucağıma aldığım (yanağıma) anda ki mutluluğu tarif etmeye ne benim dilim ne kelimelerin gücü yeter hatta o an'a mutluluk demek bile ne kadar da küçük birşey...

küçük eller
küçücük ayak parmakları
o burunları
yok denecek ağızları
mis kokan ağızları..

....

1 yorum:

bebeklerim için ''iyi ki''lerim.. #vol2

ek gıda araç gereçlerimiz ; herkese yeniden tekrardan bir kez daha merhaba :)  bu gün bebeklerim için meşhuuurr ek gıdaya geç...